قرائت قرآن بر طبق هفت قرائت متواتر است نه قرائتهاى خلاف معمول از دلائلى كه با آواى بلندش كوشش مسلمين در حفظ و حراست قرآن كريم از هر چه گمان مىرود موجب تحريف گردد را به گوش جان مىرساند ، اين است كه آنان قرآن را به قرائتهاى هفت‌گانه متواتر مىخوانند ، نه به قرائتهاى افراد تك‌روى كه خود را از اجتماع جدا ساخته‌اند گرچه آن روايت شاذّ از پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله - روايت گرديده باشد زيرا اعتماد آنان در قرائتها و شيوه نگارش ، و ترتيب سوره‌ها و آيات همه‌اش مبنى است بر سماع « 1 » نه اجتهاد . « 2 » بلكه مىگوئيم : از قرائتهاى هفت‌گانه هم هر چه به هفت قارى مشهور نسبت داده شود ولى تواترش ثابت نگرديده باشد پيروى كردنش جايز نيست هر چند در سنجش ، با قواعد زبان عرب موافق باشد زيرا ملاك در پيروى كردن قرائت ، همان تواتر است ، پس قرائتهائى هم كه از همان هفت قارى مشهور بدون تواتر رسيده حكمش مانند حكم بقيّهء قرائتهاى شاذّ و بر خلاف قاعده ، خواندش جايز نيست . مثلا امين الاسلام طبرسى در مجمع البيان گويد : همهء قرّاء - معايش - را در فرموده خداى تعالى : وَ لَقَدْ مَكَّنَّاكُمْ فِي الْأَرْضِ وَ جَعَلْنا لَكُمْ فِيها مَعايِشَ قَلِيلًا ما تَشْكُرُونَ « 3 » بدون همزه خوانده‌اند ، و

--> ( 1 ) سماعى آنچه از معصومين شنيده شده كه قولشان حجت و قابل پيروى است . ( 2 ) نظريه شخصى كه راه كنجكاوى در ادله بدست آمده . ( 3 ) همانا شما ( فرمانش را ) در زمين اقتدار داديم و براى شما در آن روزى